adıöğlen tatili offf ne sıkıcı zaten adı tatil bi hava almaya bile çıkamıyosunki,hala sevgili kocama yüz vermiyorum gerçi ne olacakki şimdi yine ben surat yapacağım obirsüreliğine bazı şeyler düzelmiş gibi yapacak sonra yine herşey eskisi gibi.Allahım anlayamıyorum evliliklerdeki romantizm ve ilgi ihtiyacı sadece kadınlara has bir duygumu?Neden erkekler sadece çocuklara bakan biri varmı ,yemek pişmişmi,geceleri sevişecek kimseleri varmı gibi şeyler dışında hiçbirşeyi umursamazki,yani onlar hiç duygusal bir ihtiyaç hissetmezmi?Mesela ben birkaç aydır yaz geldi içim kıpır kıpır cıvıl cıvıl gezmek elele tutuşmak sohbetler etmek istiyorum inanın nerdeyse herhangi biri bile olsa olur diye düşüneceğim adamın hiçbirşey umrunda değil varsa yoksa ilk fırsatta arkadaşlarıyla lokalde! buluşup king batak oynasın .yaşı 50 ye gelmiş yüksek lisans yapmış toplumun herkesiminden kabul gören mesleği olan bir adamın bu kadar acayip şekilde oyun müptelası olup gece 1-2 gibi iğrenç sigara kokarak eve gelip yatması beni dehşete düşürüyor .Üstelik bunu yaparken beni eski eşinden olma 2 tane yaramaz çocuğu ile başbaşa bırakarak gidiyor (cocuklar öyle yaramazki öz anneleri bile aylardır görmüyor ne biçim annelikse..)Allahım ben galiba dadı olarak işe almak pahalı geldiği için evlendim bu adamla üstelik seks de bedava ne güzel iş valla.Tanrım hayal ettiğim bu değildi kesinlikle bu değildi bence evlenmeyi yasaklamalılar aşk diye birşey kalmıyor .Şimdi düşünüyorum da zaten evlenirken aşk yaşayan sadece bendim galiba öyle salaktımki karşımdakinin bana aşık olup olmadığını fark etsemde anlamak işime gelmedi sanırım bu bağlamda gerçek suçlu benim galiba yok yok kesin benim başıma gelen herşeyi hakettim bana müstehak , 10 yıl boyunca eski despot kocamı bırakmak için plan yaptım sonunda becerip bıraktım sonra benden başka herşeyi umursayan bir ilgisiz adamla evlendim ben adam olmam anamben embesil salak kafalı gerizekalının tekiyim

Benim yarım işlerim

Benim gibi beceriksizin teki bu işi de yarım bırakır mı bilmem ama;ona buna derdimi anlatıp sonra anlattıklarım karşıma gelince sinir oluyorum kimse sadece dinleyip yorumsuz kalmayı bilmiyor beni tanımayanların yorumlarına dayanabilirim ama tanıyanlar...Yine kızgınım yada yine depresifim Allahım hep ve sıksık depresyonda olmaya bu gel gitli duygularıma da sinir oluyorum .Şu anda kocam çocuk(lar)um,idarecim arkadaşlarım hepsi çok sıkıcı itici geliyor .Herşeyden ve herkesten kaçmak istiyorum.Kimsenin beni önemsemediğini sevmediğini adam yerine koymadığını hissediyorum beni okuyan olurmu bilmem ama sanırım sizde beni sevmeyeceksiniz .Doğru ya 35 yaşında az eğitimli (açık öğretimli)artık balıketi olma yolunda kendine güvensiz depresif bir anne, kırıcı bir üvey anneyi ,17 yıldır çalıştığı iş yerinde doğru dürüst kimsenin sevmediği salak bir yarı idareciyi anlamsız gelgitlerini sıralarken kim okumak isterki neyse ben yazdıkça kızgınlığım gider belki sonuçta kendim için yazıyorum dimi ama DIV>